Kavurucu güneşin sıcaklığını ormanın ağaçları azıcık azaltsada Eddy Carter sıcaktan ve susuzluktan bitip tükenmişti.6 saattir ormanda yanında köpeği Nico ile hiç durmadan yürümüştü.Nereye gittiğini dahi bilmiyordu.Başı dönüyor,guruldayan midesini unutup ağzını ıslatmaya çalışıyordu.Gözlerine kadar inen saçları alnına yapışmıştı.Yapışan saçların hemen altında güneşten gelen ışıklardan dolayı kısılmış gözler ve çok çatık durmaktan ağrıyan kaşlar vardı.Gözleri kararıyordu bazı şeyleri algılamakta zorluk çekiyordu.Tek düşündüğü ve yaptığı şey Nico’nun vücüdunun üstüne kıvrılmış kuyruğunu takip etmekti.Sırtı feci şekilde yanıyor ve ağrıyordu.Ama alışmıştı buna.Ve ne olacağını biliyordu.Kısa bir süre sonra babasının kemeriyle vurduğu yerler kabuk bağlamaya başlayacak ve tişörtüde o kabukları takılıp o kabukları kopartacaktı.Bu yüzden yürümemeliydi.
Bir ağacın altına oturup sırtını ağaca verdi.Hafif titreyen baldırlarına bakarak ormanda olma sebebini hatırlamaya çalıştı.Evet basit bir kavgaydı sadece.Onunla dalga geçen çocukların üstüne köpeğini salmıştı o kadar.O suçsuzdu,babası her ne kadar önce onu dövüp sonrada ıssız bir ormana onu atsa da.O suçsuzdu,her ne kadar 6 ay hapiste yatmış olursa olsun.O suçsuzdu,her ne kadar hayvanları duyabiliyor da olsun.
Ben de biliyorum saçma olduğunu da sonuçta ilk yazım gibi bişi.Öncekilerde hep olan şeylerden yeni bir şeyler çıkarttım.Bu ilk kendi hayal gücümü anlatan yazı.Beğenirseniz diğer kısa yazıyıda koyarım,beğenmesseniz beğenmessiniz
![Cheesy :D](http://www.kayiprihtim.org/forum/Smileys/default/cheesy.gif)