[stextbox id=”info” float=”true” align=”right”]
TANITIM
Alper Kaya
[Arşivi]
Perihan Mağden’in 1991 yılında yayımlanan bilimkurgu-fantastik kurgu karışımı romanının adı “Haberci Çocuk Cinayetleri”. Daha çok ütopya tarzına da göz kırpan yapısı olan, ağır sayılamayacak bir dilde yazılmış romanda tema yer yer polisiyeye de kayıyor.
Kitap üç bölümden oluşuyor. İlk iki bölümde daha çok kitabın başkahramanının seyahatlerine ve yaşam tarzına odaklı görünürken, üçüncü bölüm ana öyküye dönüşüyor ve bir kasabada genetik mühendislik harikası “Haberci Çocuklar”ın edebiyat şaheserlerinden sahnelere gönderme yapılarak öldürülmesini araştıran ana karakterin öyküsü halini alıyor.
Haberci çocuklar; sperm bağışı yapan erkeklerle, haberci çocuk annesi olmayı kabul eden kadınların (taşıyıcı anne yöntemiyle) dünyaya getirdiği kasabanın mektup taşıyan adı üstünde “haberci” çocukları. Büyük bir sektörün kovanına çomak sokulduğu ilerleyen kısımlarda anlaşılıyor. Zira haberci çocuk anneliği, ciddi bir müessese olup tam zamanlı iş gibi görünüyor. Üstelik belirli etmenler var, sarı saçlı ve mavi gözlü olmalısınız; güzel ve alımlı; aynı zamanda kültürlü. Yani haberci çocuklar bir yerde Hitler’in işaret ettiği “üstün ırk” kavramının canlı örnekleri.
Üstelik isimsizler. Daha doğrusu, dışarıdan böyle görünüyor. İçine girdiğinde, haberci çocuklarla iletişime geçtiğinde ana karakterimiz her sorun yaşandığında terk ettiği kasabasını terk etme aşkıyla dolup taşıyor ama sahaf Jacob’a verdiği söz gereği, cinayetleri çözmeyi de istiyor. Sahi, kim böyle mükemmel derecede sevimli çocukları Hamlet piyesindeki siyanür sahnesiyle ve bilumum klasik edebiyattaki cinayet sahneleriyle öldürür ki?
Kitap, karakterlerinin işlenişiyle; olağandışı akışıyla; bir bir çözülen olay örgüsüyle başlı başına bir övünç kaynağı aslında. Türkiye’de abartmadan, ağdalamadan ve özenti bir havaya büründürmeden de güzel polisiye soslu fantastik kitaplar yazılabiliyormuş. En azından bir zamanlar…