Şimdi hesap veriyorum.
Kilitledim hayatı sineme umarsızım.
Hissettiriyor kendini gövdemin solunda
her 8.5 şiddetinde vuruşuyla.
Yerlebir ediyor evlerimi.
Şimdi hesap veriyorum ,
hatalarım var ama gülebiliyorum
onlarla birlikteyim.
Hala hatalıyım , ahmağım.
Ahmaklığın avlusunda volta atıyorum ,
bir yandan onu düşünüyorum
onu ve yaralarımı.
Nasılda derinden bi yaradır bu peh
kan kaybediyorum.
İnsanlığı kör edecek gibi ışık kaybediyorum etimden.
Şimdi hesap soruyorum.
Hangi aralık damladı avucuma karanlğın ,
Hangi sitemdi devrini alıp vites arttıran
ben üst mahallelerde yuvarlanırken
hangi yolsuz çığlıktı bu bedene çelme atan ?
küsuratlı kusurlar bunlar
ödensede kapanmaz ,
burun direğim gibi sızlarsız
hiçbir Aralık durmaz...